ERKENTELIJKHEID HOOG HOUDEN EN EEN WARM HART TOEDRAGEN.
SPORTABEDEVAART 2012.
Twee voorbeelden van ‘erkentelijkheid’
Philippe Gilbert – de sportman van het jaar- zegt in een interview met Michel Wuyts:’ een Franse renner verdient snel 5000 euro per maand. Wie in het normale leven kan zo ’n loonbriefje voorleggen? Dat grote geld en het logo van je sponsor op de trui vragen een groot verantwoordelijkheidsbesef. Wie kan die verantwoordelijkheid echt aan?’( uit het boek: ‘de generatie Boonen’ Michel Wuyts blz.27)
10 mei 2011: ‘il giorno del tristessa in de Giro d’ Italia! Elke sport- en wielerliefhebber zal het zich nog herinneren… in de 3° rit was Wouter Weylandt bij de afdaling van de Passo del Bocco dodelijk ten val gekomen… Na een minuut stilte met de klanken van il silencio besloten de renners eensgezind hun eer te betonen. Het peloton reed met beperkte snelheid, terwijl de ploegen één voor één aan kop reden. Het handgeklap van de toeschouwers onderweg, het nummer 108 dat overal te zien was: het waren tekens van erkentelijkheid. Bij de finish kwamen de renners van Team Leopard-Trek samen over de meet met in het midden Tyler Farrar ( Team Garmin-Cervélo) die Wouter als een broer zag. Als eerbetoon voor de verongelukte renner zal het rugnummer 108 niet meer in de Giro te zien zijn! Met ‘symbolen’ drukten de renners en het publiek hun droefheid én erkentelijkheid uit voor de 26-jarige renner: Wouter sei sempre in corsa! ( Wouter zal altijd in koers zijn).
Erkentelijkheid: het jaarthema van de equipe voor sportpastoraal.
Met de equipe voor sportpastoraal werken we dit jaar rond ‘ERKENTELIJKHEID’ We willen waarden in ere houden vooral in de sportwereld. Het thema kadert in een ruimer geheel: vrijwillige inzet verdient respect (2008) – respect in volharding (2009) – motivatie (2010) – bouwen op vertrouwen (2011) waren de aandachtspunten. Dit jaar vragen we erkentelijkheid van en voor sporters.
Gedachtenisprentje.
Erkentelijkheid heeft te maken met dankbaarheid! Daarom is het een zinvolle traditie dat de overledenen op de sportabedevaart herdacht worden .Meer dan 150 namen van mensen die op één of andere manier in onze provincie met het sportgebeuren te maken hadden worden ‘bij name genoemd’. Het is een moment van ingetogenheid en het gedachtenisprentje dat aan de aanwezigen overhandigd wordt is een blijvende blijk van erkentelijkheid.
Sportabedevaart 11 februari 2012.
De sportabedevaart is meer dan een herdenken van de overleden sportlui. Het is eveneens een teken van erkentelijkheid van de Kerk tegenover sporters en liefhebbers van de sport in het algemeen.
Wat ooit op 22 juli 1943 in Wynendale ( Torhout) begon onder impuls van Pater Van Clé en onderpastoor De Bouvery kunnen we 69 jaar later – dankzij de bereidwillige inzet van vrijwilligers – nog altijd onafgebroken in ere houden.
In 1986 schreef wijlen EH Hubert Lahousse in een bundel over de geschiedenis van de sportabedevaarten in W-VL het volgende:’ Bidden en bedevaarten geraken uit de actualiteit. Zelfs geloven… zelfs God en Kerk zijn verre begrippen geworden. Niet meer in het actuele, brandende leven! Tenzij bij kleine groepen.’
In 2012 komen we opnieuw bijeen op zaterdag 11 februari eerstkomend om 10 uur in de St. Godelievekerk te Roeselare voor de 69° Sportabedevaart.
Monseigneur Jozef De Kesel, Bisschop van Brugge zal voorgaan in de eucharistie. Daarna worden de sporters en hun materiaal gezegend voor het komende seizoen. Ook al zullen er waarschijnlijk geen honderden renners aanwezig zijn… we doen stille voort uit erkentelijkheid voor de mens én de sport. Met de mensen van de equipe voor sportpastoraal - die zich vrijwillig en belangeloos inzetten- willen we de erkentelijkheid hoog houden én een warm hart toedragen .Mogen we beleefd vragen de komende sportabedevaart op de parochies ‘bekend’ te maken…?
Ludo Lepee, sportaproost W-VL
Kerkhofstraat 1 8978 Watou